Back To The Future
In 1975 ontwierpen architecten Leif Birger Jensen en Grethe Gottlieb dit visionaire huis, dat zweeft tussen tijd en plaats met zijn verwijzingen naar Japans minimalisme, Amerikaans mid-century modern en retro hightech. Nu wonen Amanda en Klaus Heiberg Boberg met hun drie kinderen in het huis, dat ze hebben opgeknapt met veel respect voor de oorspronkelijke ideeën.
DoorJe denkt haast automatisch aan de titel van de film Back to the Future in dit pareltje van een onder architectuur gebouwd huis in het Deense Lillerød. Je ziet allerlei verwijzingen naar het verleden, en tegelijk heb je het gevoel dat je in een huis bent dat naar de toekomst verwijst. Het huis is retro en hightech tegelijk en ontleent duidelijk inspiratie aan zowel Amerikaans mid-century modern als Japans minimalisme. Architecten Leif Birger Jensen en Grethe Gottlieb hebben het huis destijds zelf gebouwd, en gebruikten het als woning en kantoor. Het kan niet anders dan dat dit hun compromisloze idee van een huis was, en overal zijn voorbeelden te vinden van op maat ge maakte oplossingen die bij hun leven en levensstijl pasten. Een leuk detail is bijvoorbeeld dat het tweetal een gootsteen naast de haard plaatste, want ze bakten graag pannenkoeken boven het vuur, en dan konden ze daarna makkelijk hun plakkerige handen wassen.
Het stel heeft twee volle ordners achtergelaten met tekeningen en correspondentie over het huis, die getuigen van hun proces en diverse gevechten om bouwvergunningen te krijgen. Er zat vijf jaar tussen de eerste tekeningen en het voltooide huis, wat iets zegt over hun compromisloze houding. Duik je iets dieper in het archief, dan stuit je op een lange correspondentie met de gemeente over de trap. De gemeente vond die te gevaarlijk, maar de architecten bepleitten hun zaak en uiteindelijk zegevierde de esthetiek.
Amanda en Klaus hadden niet verwacht dat ze voor deze woonplaats zouden kiezen, maar dat veranderde door dit bijzondere huis. ‘We hadden nog nooit zoiets gezien. Dat er zoiets in Denemarken bestond! Hoewel we geen van beiden werken met architectuur en design, zagen we meteen dat dit iets heel unieks is,’ vertellen ze. ‘Iets unieks dat het waard is om te koesteren en voor te zorgen.’ Het was alleen geen kleinigheid om zo’n bijzonder huis over te nemen met zoveel bijzondere oplossingen, speciaal gemaakt voor een ander leven en een ander gezin, en het je eigen te maken. Maar ze gingen de uitdaging aan en besloten het huis op te knappen met respect voor de oorspronkelijke ideeën van de architecten, terwijl ze wel veranderingen aanbrachten waar dat goed voelde.
DE KEUKEN ZIET ERUIT ZOALS HET ORIGINEEL, maar is volledig gerestaureerd. De kurkvloer is nieuw, de fronten zijn geschuurd en gelakt, de handgrepen zijn gepolijst, de werkbladen zijn geschuurd en het fornuis, de oven, de spoelbak en de kraan zijn vernieuwd. De groene foto naast de oven en koelkast is van Peter Bonnén.
IN DE WOONKAMER staat een eettafel van Italiaans design van ontwerper Adolfo Natalini voor producent Driade. Hij is van eind jaren 1980 en is op een veiling gekocht. De zwarte Vlinderstoelen zijn van Amanda’s opa geweest. Het kunstwerk naast de eettafel is van Asmund Havsteen-Mikkelsen, en boven de tafel hangen AJ-hanglampen van Arne Jacobsen.
HET HUIS HEEFT ALLERLEI NIVEAUS en plateaus, waardoor het een dynamische en interessante ervaring is om erdoorheen te bewegen. Zo zie je hier een zitkuil omringd door wanden, waardoor een knusse, besloten sfeer ontstaat, die wordt versterkt door de inbouwhaard. De tijdschriftenhouder van Verner Panton is voor een paar euro op een vlooienmarkt gekocht. Erboven hangt een tekening van Helle Mie Hellesen.
HET BED IN DE SLAAPKAMER is een ‘tweedehandse jaren negentigdroom’, zoals de eigenaren hem noemen. De lampen bij het bed zijn van Søholm en de zwarte hanglamp is van Louis Poulsen. Klaus mocht hem meenemen van bouwvakkers die een school aan het verbouwen waren. De sprei is van Tekla x Jacquemus.
