De subtiele samenhang
Dit fraaie rijtjeshuis, dat eigendom is van Birgitte en Andreas, heeft een ingrijpende verbouwing achter de rug. Het degelijke handwerk, de vele mooie details en de doordachte keuzes zorgen ervoor dat je je direct op je gemak voelt als je binnenkomt. Samen met een imposante kunstcollectie en een fijne buurt vormt het huis het decor voor het goede leven.
350 m2 baadt in daglicht
Aan een stil zijweggetje ten noorden van Kopenhagen wonen Birgitte en Andreas met hun drie kleine kinderen. Op deze warme zomerdag ligt de tuin er prachtig groen en weelderig bij. Een handdoek en een natte zwembroek zijn nonchalant over het hek bij de buitendouche gehangen en getuigen van een recente duik in de zee, die op slechts een steenworp afstand ligt.
Als je het royale huis van ruim 350 m2 binnenstapt, zie je alleen maar grote, open ruimtes, omkaderd door witte wanden en badend in het daglicht. Zodra je via het tuinhek de voortuin in loopt, krijg je al een gevoel van welbevinden en continuïteit, en dit wordt alleen maar sterker als je via de entree het huis binnenkomt en dan op ontdekkingstocht gaat op de verschillende verdiepingen.
Oog voor detail
Je kunt merken dat er goed is nagedacht over de vraag hoe je een geslaagd thuis voor een gezin van vijf creëert. Het stel had al een ander rijtjeshuis in deze straat verbouwd en heeft in Engeland gewoond, en kon voor dit project dus putten uit eerdere ervaringen. Op basis daarvan hebben Birgitte en Andreas het droomhuis gebouwd waarin het gezin nu woont.
‘We hebben heel veel ervaring opgedaan toen we de eerste keer verbouwden. Maar in die tijd hadden we nog geen kinderen, dus bij dit huis hebben we een aantal zaken wel anders aangepakt. We wisten ook beter wat we wilden,’ verklaart het stel.
Een huis voor volwassenen en kinderen
Bij heel veel ideeën over de verbouwing van het nieuwe huis stonden de kinderen centraal. Birgitte en Andreas wilden de beste omstandigheden voor de kinderen creëren, zonder de behoeften van de volwassenen uit het oog te verliezen. Bij het nieuwe huis is daarom gezorgd voor een zee van ruimte vóór het huis, waardoor de kinderen direct in de tuin kunnen gaan ravotten als ze thuiskomen, terwijl de ouders naar binnen gaan om op te ruimen, eten te koken, enzovoort.
Verder heeft het stel een grote kelder laten uitgraven, die naast wijnkelder, extra badkamer en logeerkamer ook dient als speelkamer voor de kinderen. Hier kunnen ze heerlijk hun gang gaan als ze vriendjes of vriendinnetjes over de vloer hebben.
Open ruimtes creëren flow
In samenwerking met de architecten Aandahl og Boisen heeft het stel er ook op gelet dat iedere vierkante meter van het huis benut werd. Dit betekende bijvoor- beeld dat er een heleboel muren zijn gesloopt, nieuwe dragende constructies zijn opgetrokken en een compleet nieuwe indeling is gemaakt.
Als gevolg daarvan kom je nu binnen in een open entree, die in verbinding staat met de keuken, eetkamer en woonkamer. Die laatste bevindt zich een half niveau lager en loopt door naar een voormalige garage die is omgebouwd tot een tweede plek om te eten, een bijkeuken en een toilet, die op hun beurt weer doorlopen naar de kelder en speelkamer. De flow in deze open ruimtes en de prachtige lichtinval geven het huis een speelse, lichte en zorgeloze sfeer.
Elke vierkante meter wordt benut
Ga je vanuit de entree naar boven, dan kom je als eerste op de verdieping waar de kinderen ieder hun eigen kamer en een gedeelde badka- mer hebben. Boven op zolder is er voor de ouders een mooie lichte slaapkamer met een fijne, grote badkamer.
‘Er is hier geen enkele vierkante meter die niet gebruikt wordt, en we hebben ook allemaal onze eigen kamer, zodat we bij elkaar of alleen kunnen zijn. Het huis is echt een eenheid,’ aldus Andreas. Birgitte vervolgt:
‘We hebben heel fijn samengewerkt met de architecten, die we ook bij het vorige huis hadden ingeschakeld. Ze hebben ons vanaf het begin bijgestaan en kenden onze behoeften maar al te goed.’
Moedige keuzes
Juist omdat Birgitte en Andreas al ervaring hadden met een grote renovatie, durfden ze moedigere keuzes te maken – niet alleen wat betreft grote, ingrijpende beslissingen, zoals het uitgraven van de kelder of het wijzigen van de dragende constructies van het huis, maar ook op stilistisch gebied. Een voorbeeld hiervan zijn de badkamers, die dankzij kleurrijke lavasteen elk een eigen sfeer hebben.
‘Ik denk niet dat we vroeger voor een turquoise badkamer hadden gekozen. Maar we wilden breken met het idee dat alles spierwit moet zijn, ook al realiseer ik me dat een heleboel mensen zullen denken dat we hier helemaal niet met dat idee hebben gebroken,’ zegt Andreas met een brede glimlach. Birgitte verklaart:
‘Dat we nog steeds zoveel witte muren hebben, komt ook doordat we nogal wat kunst hebben, dus daarom hebben we ook niet radicaal het roer omgegooid.’
Een bijzondere kunstcollectie
Het was ook heel belangrijk dat de kunstcollectie een plek kreeg. Die heeft namelijk een bijzondere, emotionele waarde voor Birgitte.
‘Ik heb de collectie geërfd van mijn ouders, die helaas niet meer leven. Ze waren echte verzamelaars. Mijn ouders vonden kunst belangrijker dan wat dan ook. Ze woonden liever klein en gaven al hun geld uit aan kunst – en dat deden ze al op zeer jonge leeftijd. Ik ben heel dankbaar dat zij hun liefde voor kunst hebben door- gegeven aan ons, en hoewel wij wat minder fanatiek zijn dan zij, breiden we de collectie zo nu en dan uit met nieuwe werken,’ vertelt Birgitte. Andreas besluit:
‘We kunnen ons niet voorstellen dat we hier ooit weggaan! We kunnen zelfs op de fiets naar ons werk, want de stad is nog steeds dichtbij. We zitten in de buurt van het bos, water, ko!ebarretjes, de stad – en daar genieten we enorm van!’