Nieuwe perspectieven op oude meubels
Als derde generatie in het familiebedrijf Gubi heeft Edward Gubi een geweldig oog voor goed design. En hoewel hij eigenlijk is opgeleid als kok, heeft hij nu besloten in de voetsporen van zijn familie te treden. Hoewel, niet helemaal. Edward Gubi doet het op zijn eigen manier en ziet toekomst in hergebruikt design. Hier vertelt hij over de ideeën achter het bedrijf Design Preowned.
DoorJe komt zelden een 23-jarige tegen met zoveel enthousiasme, werklust en doorzettingsvermogen als Edward Gubi. We ontmoeten hem op een zaterdag ochtend in zijn kleine appartement in Kopenhagen, omdat dat het enige moment is waarop hij tijd heeft. Hij heeft twee uur. Hij combineert een fulltime baan als kok met zijn relatief nieuwe bedrijf Design Preowned, waar hij oude meubels aankoopt, opknapt en doorverkoopt aan B2B-klanten. En sinds gisteren heeft hij ook nog een winkel, die tweedehands meubels verkoopt aan particuliere klanten. Op de eerste dag dat de winkel open was, kwam er een klant uit Zwitserland binnen die zo’n beetje alles kocht, dus nu is Edward druk bezig om de schappen weer te vullen. Want ja, er is interesse voor tweedehands meubels – zoveel zelfs dat Edward er al zijn tijd aan kwijt is en op het moment dat we hem spreken net zijn baan in het restaurant heeft opgezegd om aan de vraag te kunnen voldoen. Maar het idee voor het bedrijf is dan wel weer in de keuken ontstaan.
‘Op een dag was ik tomaten aan het wassen. Eén tomaat had een beetje een rare kleur en ik gooide hem weg zonder erover na te denken. Maar toen mijn chef-kok dat zag, zei hij dat ik gewoon het bruine deel eraf moest snijden en dat de tomaat dan nog prima te gebruiken was voor een heerlijke tomatensaus. En ik dacht: waarom doen we dat niet met meubels? Al die meubels die bij kringloopwinkels en in opslagplaatsen stof staan te vangen.
Ik dacht: waarom hergebruiken we niet al die mooie meubels die er al zijn, in plaats van nieuwe te produceren en te kopen?’ vertelt Edward. Hij ging meteen op zoek naar gebruikte meubels en was ervan overtuigd dat hij met zijn idee kon bijdragen aan een duurzamere toekomst.
‘Ik ging rondkijken op websites zoals Auctionet en Lauritz. Op een dag kocht ik acht stoelen van Henning Kjærnulf, waar ik helemaal verliefd op werd, en toen wilde ik alles hebben wat hij had gemaakt. Uiteindelijk had ik bijna alle Kjærnulf-stoelen op de Deense markt opgekocht. Ik heb ze opnieuw bekleed, geschuurd, geolied en opgeknapt. Maar ik merkte al snel dat ik ze juist wel mooi vond zoals ze waren, omdat je de ziel en het leven van de stoel kon zien. Ik ging toch niet alle patina wegschuren? Bovendien kostte het me veel te veel tijd om de meubels op die manier op te knappen, dus daar ben ik snel mee gestopt,’ vertelt Edward.
De keuze voor de meubels van Henning Kjærnulf was in zekere zin bepalend voor het bedrijf dat hij aan het opzetten was – het bedrijf dat nu Design Preowned heet. Hij vond de stijl van de meubels mooi, maar hij vond het ook een mooi idee om meubels te kiezen van architecten en ontwerpers die niet zo bekend waren.
EDWARD IS DOL OP grenen, dat op meerdere plekken in het appartement terugkomt. Zo staan er rond deze eettafel van Gubi vier grenen stoelen van Rainer Daumiller.
IN HET HUIS VIND JE VEEL kunstwerken van familie: Rudi Olsen, overgrootvader Gudmund Olsen en broer Ludwig Gubi. Ze hangen naast design dat Edward tweedehands heeft gekocht en design en meubels van de familie.
EDWARD GUBI woont anders dan de meeste andere 23-jarigen. Zijn huis staat propvol design van zijn familie, gecombineerd met oude meubels die hij zelf heeft opgeknapt. Hier zit hij op de bank van zijn opa, Grand Piano. Opa Gubi Olsen richtte in 1967 samen met zijn vrouw het designmerk Gubi op, en nu treedt hun kleinzoon in hun voetsporen.
HENNING KJÆRNULF is een van de voor veel Denen onbekende meubelmakers waar Edward een zwak voor heeft. Hij heeft veel van Kjærnulfs ontwerpen in zijn assortiment en is fan van de combinatie van lamswol en hout.
